दाटे धुराचे हे जाळे

चाल : फिटे अंधाराचे जाळे

दाटे धुराचे हे जाळे, झाले कोंदट आकाश
रस्त्यारस्त्यातून वाहे, एक कोंडणारा श्वास ॥

ओकी धूर गाड्या साऱ्या, आसमंत हा काळोखे
गावोगावी झाडांवर, पडती मॄत्यूचे विळखे
लाज लज्जा ही ना शिवते, आमच्या मनास मनास ।

वॄक्ष तोडुन झाले सारे, टेकड्याही विकून झाल्या
पाप जन्मता मनात, वाल्मिकीचा झाला वाल्या
जणु पैशाची ही खाण, लागे हातास हातास ।

लाच खाऊन रे मुकी, झाली मनपाची खाती
नदीपात्रामध्ये बांधू, रहायला स्वर्ग साती
धरु निसर्गाला दोषी, पूर आल्यास आल्यास ।

समुद्रही हटविला, 'मीठी'ला द्या मूठमाती
मात देऊ निसर्गाला, माणसाला चढे मस्ती
चाले विनाशाकडे रे त्याचा, सारा प्रवास प्रवास ।

दाटे धुराचे हे जाळे, झाले कोंदट आकाश
रस्त्यारस्त्यातून वाहे, एक कोंडणारा श्वास ॥