जीवघेणे

जाळणे वणव्याप्रमाणे! जीवघेणे
चांदणे शिंपून जाणे! जीवघेणे

नाव ओठांवर कुणाचे घेत नाही
दर्द का घाली उखाणे जीवघेणे?

एक तर गिरवायची वाळूत नावे
त्यात लाटांचे बहाणे जीवघेणे

कबुतरांना तारणारे कोण आता?
जर शिबी पाळे ससाणे जीवघेणे

आज चालवतात नेते कुशलतेने
डास, जळवांचे घराणे जीवघेणे

लोणच्यागत दुष्मनी मुरवा कशाला?
रोजचे ते खार खाणे जीवघेणे

आठवांचा खण उघडताना मिळाले
दाखले काही पुराणे जीवघेणे

शब्द सारे संपल्यावर स्पंदनांचे
छेडतो मॄत्यू तराणे जीवघेणे

तू

आपल्या धर्माप्रमाणे वाग तू
जीवना नाहीस पाणी! आग तू

उसळण्याचे विसरलेल्या सागरा
वादळे माझ्या जवळची माग तू

भेटण्याचे वचन जे होते दिले
येउनी स्वप्नात त्याला जाग तू

सारखा बाजार उसळे वर तरी
घसरणारा खालती समभाग तू

पाखरे निजती तुझ्या खांद्यावरी
स्वप्नं त्यांची फुलविणारी बाग तू

नाव जर भवसागरी तारायची
दु:ख ने! ओझे सुखाचे त्याग तू

शोध स्वत्वाचा तुला जर घ्यायचा
काढ माझ्या पावलांचा माग तू

हुंदका

मराठीगजल ह्या संकेतस्थळावर घेतलेल्या गजल कार्यशाळेत लिहीलेली ही 'तरही' गजल

हुंदका साधा तुझा सांगून गेला
भावनांचा बांध तो फ़ोडून गेला

अंतरीचा ग्रीष्म इतका तप्त होता
चांदण्यांचा स्पर्शही जाळून गेला

आसवांचे पावसाळे, नित्य झाले
मेघ काळा काळजा व्यापून गेला

कवडसा छोटा परी माझ्या नभाला
सप्तरंगी झुंबरे टांगून गेला

बोलणे झालेच नाही पण अबोला
आपल्यामधला दुवा सांधून गेला

मी यशाची सर्व शिखरे चढत असता
पाय खाली सोयरा खेचून गेला

ढोंग मी केले सुखाचे तुज समोरी
चेहरा माझा मला फ़सवून गेला

मानली ना हार श्वासांनी कधी पण;
श्वास मॄत्यूचा मला हरवून गेला

जवा खडूस पॉंटींग हा

मूळ गाणे

आवड मला ज्याची मी त्यालाच आणलं
तुझ्या गं बोलण्याला आता मी मानलं
शेजारची ही काळी मैना लागली डोलायला
तवा लागली डोलायला
जवा नविन पोपट हा, लागला मिठू मिठू बोलायला

काय सांगु तुला ह्या दोघांची गोष्ट
..... ...... ..... .... ......... ......
पाहु नको ग मैनेचा झोका
लागतोय झुलायला
आता लागतोय झुलायला
जवा नविन पोपट हा, लागला मिठू मिठू बोलायला

जोवर नव्हती मैनेला जोडी ऽ ऽ
खायाला देताना नाक, तोंड मोडी ऽ ऽ
राघुला पाहून, लाजून गाऊन
डाळींब सोलायला
लागली डाळींब सोलायला
जवा नविन पोपट हा, लागला मिठू मिठू बोलायला

पोपट माझा घालतोय शीळ ऽ ऽ
मैनेची तिकडे होई तळमळ ऽ ऽ
संधी ती साधून, जाते धावून
पिंजरा तोडायला
तो पिंजरा तोडायला
जवा नविन पोपट हा, लागला मिठू मिठू बोलायला

पोपट माझा लै लै गुणी
साऱ्यांच्या तर तो भरलाय मनी
.... ... प्रेमाचा साज
लागतोय फुलायला
बघा लागतोय फुलायला
जवा नविन पोपट हा, लागला मिठू मिठू बोलायला

-------------------------------------------------
विडंबन

कल्चर जे त्याचं, तो त्यालाच जागला
ऑसी जसे वागती, तो तसाच वागला
नंदीबैलावानि बेन्सन बोट वर करायला
लागला बोट वर करायला
जवा खडूस पॉंटींग हा लागला खोटं नाटं खेळायला

काय सांगू तुला मी सिडनीची गोष्ट ऽ ऽ
बकनर नावाचा अंपायर खाष्ट ऽ ऽ
राहून गाफिल, प्रत्येक अपील
उचलून धरायला
लागला उचलून धरायला
जवा खडूस पॉंटींग हा लागला खोटं नाटं खेळायला

सायमंड्सने काढली भज्जीची खोड ऽ ऽ
उत्तरला भज्जीही तोडीस तोड ऽ ऽ
कसा मुजोर तो कांगारू चोर
लागला बोंबलायला
उलटा लागला बोंबलायला
जवा खडूस पॉंटींग हा लागला खोटं नाटं खेळायला

न्यायाचे नाटक प्रॉक्टर करं ऽ ऽ
उंदराला साक्षी मांजर गोरं ऽ ऽ
मद्य जणू प्याला, अशा मर्कटलीला
लागला करायला
गोरा लागला करायला
जवा खडूस पॉंटींग हा लागला खोटं नाटं खेळायला

जवा खडूस पॉंटींग हा लागला खोटं नाटं खेळायला

ऋतू येत होते ऋतू जात होते

मायबोलीवर वैभव जोशी ह्यांनी जी गजल कार्यशाळा आयोजित केली होती त्यात मी लिहिलेली ही गजल..


ऋतू येत होते ऋतू जात होते
तरी तेच माधुर्य प्रेमात होते

नजर भिडविता पूर्ण घायाळ झालो
किती लाघवी तीर भात्यात होते

मुकी राहुनी ही किती बोलली ती
उतरले तिच्या भाव डोळ्यात होते

अता सार्थकी लागला जन्म माझा
तिचे मखमली श्वास श्वासात होते

रुढींची वृथा का तमा बाळगू मी?
मला साथ द्याया तिचे हात होते

तिच्या पासुनी वेगळे मज करावे
कुठे एवढे धैर्य काळात होते?