Monday, October 8, 2007

माकडाचा मोबाईल

माकडाचा मोबाईल - एक बालगीत

एक माकड घेऊन आले एकदा मोबाईल
कलरफुल डिस्प्ले होता, लेटेस्ट होती स्टाईल

स्कीनसेव्हर त्याचा होता बाल हनुमान
रींगटोन म्हणून सेट केले जंगलबुकचे गान

माकड पुसे वापरायचाय का तुम्हाला हा फोन
एका कॉलला तीन रुपये एस. एम. एस. ला दोन

दुसऱ्या जंगलात फोन करायला पडेल ज्यादा दर
रोमिंग तेवढे घेतले नाहीये, उगा खर्चात भर

अस्वल म्हणे वाट बघत असेल माझी हनी
फोन करतो 'आलोच मी' काढुन ठेव हनी

मनी आली मिशा चाटत घेउन पैसे नवे
'डायल ए मिल्क' कॉल करुन सांगते दूध हवे

कोल्हा म्हणला माकडदादा होतेय फार बोअर
एस.एम.एस. करुन मागवा जरा क्रिकेटचा स्कोअर

ससा मागे शर्यतीसाठी एकदाच फोन उधार
अलार्म सेट करुनच झोपेन यंदा मीच जिंकणार

कुत्रा बोले शेपुट हलवत सांगु का खरंच
आयडीआ का घेतलेस भाऊ, वापरुन बघ ना हच

इतक्यात आले वाघोबा डरकाळी फोडत
पळती सारे सैरावैरा आरडा ओरडा करत

माकड बोले घाबरु नका! पळताय काय असे?
युक्ती ऐसी करतो आता वाघोबाही फसे

हळुच त्याने बंदुकीचा ठो ठो रिंगटोन लावला
घाबरुन तेथुन वाघोबाने लागलीच पळ काढला

वाघोबाची फजिती बघुन हसु लागला जो तो
माकड म्हणले नीट बसा काढू छानसा फोटॊ
माकड म्हणले नीट बसा काढू छानसा फोटॊ

Wednesday, October 3, 2007

दाटे धुराचे हे जाळे

चाल : फिटे अंधाराचे जाळे

दाटे धुराचे हे जाळे, झाले कोंदट आकाश
रस्त्यारस्त्यातून वाहे, एक कोंडणारा श्वास ॥

ओकी धूर गाड्या साऱ्या, आसमंत हा काळोखे
गावोगावी झाडांवर, पडती मॄत्यूचे विळखे
लाज लज्जा ही ना शिवते, आमच्या मनास मनास ।

वॄक्ष तोडुन झाले सारे, टेकड्याही विकून झाल्या
पाप जन्मता मनात, वाल्मिकीचा झाला वाल्या
जणु पैशाची ही खाण, लागे हातास हातास ।

लाच खाऊन रे मुकी, झाली मनपाची खाती
नदीपात्रामध्ये बांधू, रहायला स्वर्ग साती
धरु निसर्गाला दोषी, पूर आल्यास आल्यास ।

समुद्रही हटविला, 'मीठी'ला द्या मूठमाती
मात देऊ निसर्गाला, माणसाला चढे मस्ती
चाले विनाशाकडे रे त्याचा, सारा प्रवास प्रवास ।

दाटे धुराचे हे जाळे, झाले कोंदट आकाश
रस्त्यारस्त्यातून वाहे, एक कोंडणारा श्वास ॥

Tuesday, September 4, 2007

ब्रेक लावून पाहिला, ट्रेस काढून पाहिला

चाल : संदीपची कविता - दाढी काढून पाहिला, दाढी ठेवून पाहिला |

ब्रेक लावून पाहिला, ट्रेस काढून पाहिला
बग परंतु कोडमधला, आहे तस्सा राहिला

बग पकडण्या डीबगरचे, जाळे अलगद लाविले
पण छुपा रुस्तुम तरीही, हाती नाही लागला

फ़िक्स कर हा बग लगेचच, बॉसने फ़र्माविले
फ़ॉल्ट दुसर्‍याच्या मॉड्युलचा, म्हणत झटकून टाकिला

फ़िरून दुनिया पण परतला, बग तो माझ्या अंगणी
री-प्रोड्यूस ना होई म्हणुनी, क्लोज करुनी टाकला

चिवट टेस्टरने तरीही, परत त्याला उघडले
'कोड फ़्रीझ' ची सबब देऊन, लांबणिवरती टाकला

पाहुनी हा आळस माझा, बॉसने फटकारले
राग सारा बॉसवरचा, की-बोर्डवरती काढिला

एक छोट्या बगमुळे मज, कस्टमरने चावले
शेवटी फ़ीचर म्हणोनी, डिलिव्हरी मध्ये घातला

ब्रेक लावून पाहिला, ट्रेस काढून पाहिला
बग परंतु कोडमधला, आहे तस्सा राहिला

Tuesday, August 21, 2007

आताशा मी फ़क्त बकाणे चकण्याचे भरतो

चाल : आताशा मी फक्त रकाने दिवसांचे भरतो

प्रेरणा : मनोगत वरचे भोमेकाकांचे विडंबन - आताशा मी फक्त बकाणे चिवड्याचे भरतो

विषय : चावून चोथा झालेला.. म्हणजेच नवी बाटली जुना माल :)

तरीही विडंबन करायचे कारण : विषयाला ग्लास मास अपील आहे असे वाटले म्हणून :)


आताशा मी फ़क्त बकाणे चकण्याचे भरतो
प्याले भरणार्‍या वेटरला लगेच थांबवितो

वास नको मज कुठलाही अन भास नको आहे
बॉटल कसली मुळात मजला ग्लास नको आहे
ह्या मद्यांशी अवघ्या परवा करार मी केला
मी प्यावे ना त्यांना; त्यांनी पिऊ नये मजला
विवाहनामक बेडीमधला कैदी घाबरतो

आता आता बाटली केवळ औषध साठवते
द्राक्षे बघता वाईन नाही, 'आसव' आठवते
आता कुठल्या दिलखुष गप्पा उनाड मित्रांशी
आता पार्टी पूर्वीगत ना रंगीत नि हौशी
उद्विगतेने दारूवरची गीते मी रचतो

खाते जेव्हा सतत बायको नवर्‍याचा भेजा
उडून जाती स्पिरिटप्रमाणे पेल्यातिल मौजा
बारा महिने दारी श्रावण, येतो मुक्कामा
हरेक दिन मग ड्राय डे परी, सुका नि रिक्कामा
पिण्याविना मी; बिनपाण्याची मासोळी होतो

आताशा मी फ़क्त बकाणे चकण्याचे भरतो

Thursday, August 9, 2007

हा खेळ माकडांचा

चाल : हा खेळ सावल्यांचा

दिल्लीत खेळ चाले, या मूढ माकडांचा
संपेल ना कधीही, हा खेळ माकडांचा

हे कमळ ना सुगंधी, संघात घडवलेले
जातीयवाद नामे, काट्यात अडकलेले
तोंडात राम असुनी, आचार रावणाचा
संपेल ना कधीही, हा खेळ माकडांचा

लढण्यात पाकळ्या जर, आपापसात दंग
कैसा मुठीत यावा, सत्तेसमान भृंग
करते धनुष्य मारा, कमळावरी शरांचा
संपेल ना कधीही, हा खेळ माकडांचा

पिझ्यास इटलिमधल्या, लालू, पवार बेस
डाव्यांकडून वरती, जुनकट नि लाल सॉस
मनमोहनास होई, मग त्रास अपचनाचा
संपेल ना कधीही, हा खेळ माकडांचा

कुरवाळण्यात 'दाढी', पंजा सदैव मग्न
अफजल गुरुस फ़ाशी, देण्या अनेक विघ्न
राष्ट्रास का पती हा निर्जीव लाकडांचा
संपेल ना कधीही, हा खेळ माकडांचा